dinsdag 9 juni 2015

HOE EEN OPSTELLING ERUIT ZIET

‘Like a constellation of stars you are a universe full of secrets’
In een opstelling kiest de client representanten uit voor bijvoorbeeld familieleden, teams in de organisatie of zaken als ‘mijn verlangen’, ‘het succes’ of ‘hetgeen mij blokkeert’, en zet ze intuitief in de ruimte neer.  Er ontstaat een ‘wetend veld’: De representanten voelen de emoties en ‘plaats’ van degene die zij representeren (terwijl ze vooraf niet meer weten dan het probleem en wat basale feiten). Hoe het ‘wetend veld’ precies ontstaat is niet te verklaren, echter blijkt het vrijwel altijd innerlijk te resoneren bij de client.
Een opstelling laat dynamieken zien: onderlinge verhoudingen en verborgen invloeden, waarvan de client zich in eerste instantie niet van bewust was, maar in de opstelling duidelijk en ‘voelbaar’ worden. Ook wordt duidelijk waar de energie niet stroomt in de dynamiek, hetgeen vaak aan de basis staat van het probleem dat de client in het dagelijks leven ondervindt. Een opstelling werkt het beste als de client zelf ook (uiteindelijk) in de opstelling staat (uiteraard als ‘zichzelf’).


De client kan in een opstelling dynamieken, knelpunten en verborgen invloeden in zijn systeem waarnemen. Dit geeft meestal al een eerste ‘aha-moment’. Om een ‘helende beweging’in gang te zetten, zal de begeleider enkele interventies doen, opdat de client dit innerlijk beeld in zichzelf kan integreren. Dit is maatwerk en afhankelijk van de complexiteit van het systeem, de mate van verstrikking, en het innerlijk proces van de client (wat kan de client aan?). Er zijn in een opstelling drie principes vanuit waar de opstelling neergezet wordt om zo op een liefdevolle manier los te komen van de verborgen invloeden: 1. Binding: Is het systeem volledig of wordt er iemand buitengesloten (ieder lid hoort erbij, en zolang iemand wordt uitgesloten zal dit zich blijven manifesteren), 2. Balans:  Evenwicht tussen het geven en nemen (al het onverwerkte dient zich in volgende generaties aan), 3. Orde: Ieder neemt zijn eigen plek in (er is een orde in tijd en ieder draagt zijn eigen lot; verstoring hiervan leidt tot verdriet of falen).